uuid: 6461e8be-bdb5-451b-83ad-05aa7802c476 title: எருமை விடு தூது
-——– எருமை விடு தூது ————
-- தமிழ் தமிழனுக்கு தூது எழுதியது –
எருமையே ஏன் இந்த நிலைமை
யாரையும் மயக்குமே உன் கருமை
என் மகன் தமிழனக்குரிய கருமை
செழும் நிலத்தினிலே உனக்கு ஏன் வறுமை
என் தமிழன் போல் வந்தாரை வாழ வைத்து
மற்ற பெற்றம் தன்னை மேய விட்டு
அழிகிறாயே அதனாலே உன்னை தூது வைத்தேன்
வளமை நிலத்தினிலே பிறந்து
வளமை மொழியினிலே வளர்ந்து
அகமும் புறமும் கண்டு பீடு காண்டாய்
புதுமை பல செய்து பேறு கொண்டாய்
வெண்பசு கண்டு கண்டி மயங்கியது போல்
ஆரியர் வெண்மை நிறம் கண்டு
அவர் பேசும் ஓது மொழி கொண்டு
ஆயிரம் தெய்வம் கண்டாய்
பல நூறு பக்தி கண்டாய்
வளமை தந்த மொழி மறந்து
ஓது மொழிக்கு சிறப்பு தந்து
பக்தி என்றாய், பெருமை கொண்டாய்
ஆனால் மூத்த மொழி நான் அல்லவோ உன் தாய்
என தூது சொல்வாய் எருமையே
தூது சொல்வாய்
செந்நீரினிலே புரண்டு சகதியிலே
செம்மண் பூசி திரிகிறாய்
எருமையே, உன் போல்
சாராயக்கடையிலே புரண்டு வீதியிலே
புழுதி பூசி திரிகிறான் என் தமிழன்
அதனாலே உன்னை தூது வைத்தேன்
எருமையே
ஓது மொழி போய், பாதி மொழி வந்தது
பன்னிரண்டும் பதினாறும் போய் இருபத்தி ஆறு வந்தது
எண்ணும் எழுத்தும் பழமையானது
பண்ணும் பாட்டும் புதுமையானது
அதில் தவறில்லை
ஆனால் அதில் புதுமை கூறி வேறு மொழி கலந்தது
செவ்விளனீரிலே விளக்கெண்ணெய் கலந்தது
மணிபிரவாளம் போய் இந்த சண்டாளம் வந்தது
இது தவறல்ல பேரழிவின் விதை
என தூது சொல்வாய் எருமையே
தூது சொல்வாய்
சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாது
என்பதற்கு சான்று நீ நின்றாய்
நிற்கும் போது காற்றாடத குளம்
நீ பெருக்கெடுத்தாலோ காற்றாற்று வெள்ளம்
உனை போல் எம்தமிழனும் பொங்கிட
தூது சொல்வாய் எருமையே தூது சொல்வாய்
சுற்றும் மாநிலத்தோர் சுற்றம் எனக்கூறி
பணி பெற்றனர், வீடு பெற்றனர்
பெயர் பெற்றனர் இங்கு
தமிழன் என்றால் அடித்தனர் அங்கு,
ஆற்று நீரினில் உனக்கில்லை பங்கு
எனையும் உனையும் அரவம் என்பர்
ஆனால் கறையான் புற்றினில்
குடி புகும் அரவம், அது அதன் புற்றோ
அது போல தமிழகம் பெயர் மாறுமோ
தமிழா நீயும் மிரளும் நாள் என்றோ
என தூது சொல்வாய் எருமையே
தூது சொல்வாய்
உண்ணி உண்ணும் உண்ணிக்கொக்கு
உண்ட மயக்கதிலே துதி பாடியது வெண் கொக்கு
எருமையே நீ உயர்ந்த குலம்
உன் மேல் நான் அமர்ந்த நான் உயர் குலம்
அதானாலே என் சொல் கேளாய்
திருடித் தின்னும் உண்ணியை
உருட்டித் தின்னும் கொக்கே
கருமைக்குள்ளே ஏது நிறம்
உயிருக்குள்ளே ஏது குலம்
அதானாலே நின் பணி முடித்து ஓடிடுவாய்
என்று பகன்ற எருமையே உன்னை தூது
வைத்தேன்
ஓதித் தின்னும் வேதியரும்
பாடித் தின்னும் கூத்தியரும்
துதி பாடி, சதித்திடுவர்
பின் அரியணை ஏறி மிதித்திடுவர்
உறவே உடன்பிறப்பே என்றிடுவர்
அய்யோ என் தமிழ் என்பர்
வெறுத்திடுவாய் வேறு மொழி என்பர்
கனியிருக்க காய் எதற்கு என்பர்
அக்காய் தின்று அவரும் மாந்தரும்
கொழுத்திடுவர், விழித்திடுவாய் தமிழா
குலம் கூறும் வெண் கொக்கும்,
குலம் அறுப்போம் என்னும் நாக்கும்
நலம் செய்திடாது உனக்கும்
என்று தூது சொல்வாய்
எருமையே தூது சொல்வாய்